U svom slikarstvu Igor Vasiljev ne učestvuje u težnjama svojih savremenika koji su odbacivali figuralno i sve više težili apstraktnom slikarstvu. On ostaje privržen naraciji, pri čemu je to jedna izrazito lična naracija, naracija pojedinca – posmatrača društva. Kroz slike Vasiljev preispituje društvene uloge kao i odnos društvenih uloga i sopstva i dopušta nam sagledavanje…
